25 Ekim 2010 Pazartesi

müjde!

hayat ne kadar sıkıcı oluyor bazen... her şey olduğu gibi akıp giderken...
sorumluluklarının peşinde koşman da ,tutkularını kovalaman da bitiyor ama hayat akıp gidiyor. bundan sıkıldığın an hiç düşünmüyorsun demektir. hayal kuramıyorsundur ve yalnızsındır. ve belki de günlerdir evden çıkmamışsındır. kalbin bile kırık değildir ama çikolata yemeden duramıyorsundur.

kendini kurtarmadan önce bu anın tadını çıkar!

tüm bu hissettiklerinden nasıl olduğunu bile anlamadığın bir şekilde kurtulduğun o an,,, kalbinden ve beyninden süzülen ışıklar çarpıştığında,,, derinler yüzey ve yüzeyler derin olduğunda ve sen altüst olurken bundan keyif aldığını farkettiğinde bir daha bu ana hiç dönemeyeceğini bilmen lazım.
kandırılamayacağını ve kandırmayacağını,,, sürekli görüp büyüyeceğini gölgeni bile renklendirebileceğini şarkılar söyleyip koşuşturacağını,,, belki bir kelebek gibi narin hissettiğinden korunmak isteyeceğini biliyorum.

kimse sana zarar vermeyecek!
veremeyecek...
artık sen bu dünyada dokunulmazlık kazandın. yeteneklerinle ödüllendirilirken delilikle cezalandırıldın.
şanslısın hiç sıkılmayacaksın.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder