19 Ekim 2010 Salı

DUR!

duruyorum...
doğru yerde, doğru zamanda. Anlık duruşlarda sert vuruşlarda varoluyorum. Yılları paketleyip atıyorum. Attıklarım gelip beni buluyor tuttuklarımsa kaybolup sonsuz oluyor. sonsuzluk gittikçe büyüyor. büyüdükçe duruyorum. Duruyorum.
duruyorum...

duruyorum... duruyorum...

görüyorum,duruyorum. duyuyorum, duruyorum. seviyorum, duruyorum. kaçıyorum,duruyorum. gidiyorum,duruyorum. atlıyorum, duruyorum. dokunuyorum,duruyorum. sıçrıyorum,duruyorum. kalkıyorum duruyorum.duruyorum,duruyorum,duruyorum,duruyorum,duruyorum,duruyorum,duruyorum....

durmaktı zor olan aslında... dünyanın tersine dönebilmek....
dönerken durabilmek, duruken dönmek. eylemsizliğe karşı gelmek,sert vuruşlara tepkisiz kalabilmek. etkisi tepkisi yasalara karşı gelmek.
Bir de durdukça iterler seni, sarsarlar. Sen durdukça,zarar görmedikçe daha çok gelirler üstüne.

Topladığın potansiyeli merak ettiklerinden hepsi. bu duruşun bir vuruşu var elbet.
doğru yer doğru zaman...

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder