çocuksuz şehrin kitapsız kuralları

Bu şehirde çocuk olmak yasak artık eski dostum,çocukken oynadığımız parklar resim artık. Kahkahalar günah, sevdiğine dokunmak çok büyük günah,,, sevmediğine sarılmak moda oldu.^' O eskidendi^' diyen büyükler ,' eskiden şöyleymiş' diyen biz küçüklere acır gözlerle bakmaya başladılar zira artık eskiden şöyleydi diyecek bir şeyimiz bile kalmadı. Hiçbir şeyimiz yok gibi sanki.

İstediğini yapmak suç,,, isteneni yapmak yaşamak için şart oldu. Hiçbir şeyimiz yok kocaman bir şehrimiz var. Ve ben biliyorum çocuklar koruyacak bu şehri. Çocuklar korkmadıkça ilelebet heyecanlı kaldıkça sokaklar böyle dolup taştıkça şehir bizim kalacak. Korkutuyorlar bizi gülüp geçiyoruz.Korkmuyoruz sonra ciddiye almayı öğreniyoruz.Şaka gibi yasakları, yazılmamış kuralları biz yıkıyoruz.Korkmayıp ciddiye alıp içimizden gülerek üstüne yürüyoruz , yürüyoruz.Şimdi onlar yok sayıyor bizi 'çocuklar yok' diyorlar,' parkları yıkın tüm eğlence kaynaklarını beslenebilcekleri her şeyi yok edin' diyorlar.(DESTROY) Sözde bizi koruyorlar. Bizi kendinizden koruyun diyorum önce,,, bizi kendimiz olmaktan alıkoyan,, her adımda karşımıza duvar koyan kendinizden. O zaman gülüp geçiyorlar.Güldü mü onlar bir umut kabarıyor içimde,,, lütfen o cadı kahkahasını ben uydurmuş olayım zihnimde. Gülüyorlar işte hırsları yokmuş gibi insana insan gibi davranırmış gibi gülüyorlar diyorum. Oysa kendim uydurmuşum ben o gülüşleri. Sinirden patlayan o konfetileri her seferinde kutlama sanmışım. Yok öyle yapmamışım , biliyormuşum her şeyi.Şimdi onlar korkuyorlar bilen insan tehlikelidir kaçın diyorlar.Bildiğini paylaşanı hemen en uzaklara sürüyorlar, yaşamasın kimse diye bizi çok zorluyorlar. Ben isterim ki çocuklar ağlamasın, kimse bu kadar kabalaşmasın.Ben isterim ki bu kuralsız şehirde kuralları tek bir kişi yazmasın.Ben isterim ki kutlamalarda kahkahalar müzik olsun, herkes sevdiğine sarılsın.Ben isterim ki isteyen istediğini alsın yalnız kimseyi aç bırakmasın.Ben isterim ki herkes özgür olsun ki yasaklara ihtiyaç kalmasın.

Sonra ütopya diyorlar.Ben hayal diyorum zira gerçekleşemeyen hayaller ütopyadır benim için.. .Severim ütopik fikirleri ancak hayallere inanırım ben hayallere .... Çocukların hayalleri vardır,çoğu ütopyadır.Gerçekleşen hayallerse yanlarına kar kalır.Bırakın hayallerimiz özgür kalsın,, bırakın hayal kanallarımız açık kalsın.Bırakın gezelim görelim kimse ayaklarımızdan bizi betona çakmasın.Parkta oynayacak çocuklar çakılı kalmış o betonlarda çocuk parkına benzemesinler ,,,katılaşmasınlar.Katılaşmayalım.Sıvı da olmayalım tamam plazma olalım birbirimize akıp yeniden bir olalım.