domates mevsimini de tükettik.mandalina yeriz artık sonra kestane.
keşke her şey yine mevsiminde olsa mevsimleri daha iyi yaşardık o zaman. ama haklı olarak seralarda üretiyoruz her zaman her şeyi yiyebiliyoruz zira 2 mevsimimiz kaldı.neden iki mevsimliyiz?
seralar yüzünden...
baharı bekleyen kumrular bekleyedursun daha.
sert mevsim geçişleri insanları da sertleştiriyor. sertleştikçe kırılganlaşıyoruz, hiç tahammülümüz kalmadı. tahammülsüzlüğe tahammülüm yok artık benim de; susup gidiyorum.
yeniden domates hikayeleri yazmama 8 ay kaldı. ben hormonlu domates sevmem illa ki yerim domatessiz ömür geçmez hele soğuk kış sabahları hiç çekilmez.
ama onlar gerçek domates değil. yazdıklarım gerçek olmaz o zaman. ben gerçeklerden yanayım. aslında gerçek nedir hiçbir fikrim yok.
olsun.
biraz daha soğusun mandalina hikayeleri başlar. onlar daha eğlenceli.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder