ağaçları özlüyor kendini uzayda hissettiği bol yıldızlı zamanlarını dünyanın. anlatıp duruyor anlattıkça hikayeler uzuyor tatlanıyor dinliyorum ben de. zeplin konuşur mu demeyin gerçekten konuşuyor. farklı bir dili var ama anlaşıyoruz. ilk zamanlar biraz zordu. zeplin yüzünden değil benim yüzümden. insan doğduğu gibi konuşamıyor, 8 ay koklaştık sevgili zeplinle . zeplin o günleri de özlüyor hepsini bana anlatıyor, ben hatırlamıyorum o daha çok anlatıyor.
Bir de korna sesi olmayan günleri özlüyor zeplin. biz yukardayız ya bütün sesler toplanıp bize geliyor, en çok da korna sesi rahatsız ediyor. olmuyor.
zeplin e de söyledim e al götür bizi dedim ne biçim zeplinsin.
'çok konuştum di mi?' dedi.
kalktı aldı götürdü kabak 'a. biraz sıkıntımız geçti 'çok güzelmiş burası neden daha önce gelmedik?' dedim 'daha nereleri saklıyorum sen bi bilsen' dedi.
alem şu zeplin. içi geniş, ferah,minimal, rahat,efil efil, manzaralı, postmodern,heyecanlı, süprizlerle dolu, hoş sohbet,cana yakın güzel evim, zeplinim.
o da özlüyor.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder