CADim CADim çizerken aklımdan geçip giden, rüyalardan gelip boşluğa savrulan düşünceler artık canımı yakmaya başladı. onların düşünce olarak orda asılı kalması sonra dökülüp yok olması gerçekten can yakıcı. evet.
işte bu tam anlamıyla bir can sıkıntısı.içimde bir renkler fırtınası .
can sıkıntısı gece olduğunda öfkeye dönüşücek sıkılıp sıkılıp gözyaşı olucak . öfke kontrolüm üst düzeyde kendi kontrolümü kaybediyorum böylece. bilinmezliklere dolanıyorum içimdekilerle. geçicek diyorum , sorumluluklar zaten benim değil.
şu da bitsin başlıycam. başlayabilsem.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder