ben sanıyorum ki...
bana kalırsa...
zannedersem...
bana sorucak olursanız...
belki de...
...olamaz mı?
...bence.
..olduğunu düşünüyorum
.... mayı seviyorum.
böyle başlayıp böyle biten cümlelerim var çokça.Neden Neden diye düşünüyorum bazen.Hayat karşısında da tavrım böyle çünkü o nedenle düşünüyorum ben de bu konuyu sıkça.Kesin cümleler kurup iddialı adımlar atamaycak mıyım ben? Ya da istiyor muyum bunu? karşımda duran bir şey olmasın diye kendi arkamamı saklanıyorum ? neye yarar ki?
kimse neden böyle düşünüyorsun deyip beni yargılayamaz!.?
sanıyorum ki yargılanmak hiç hoşuma gitmiyor,evet gitmiyor. Kimse de yargılamak derdinde değil belki . ama bu mesela kenddi ardıma saklanmak değil emin olmadığımdan düşünüyorum.Emin olmak huzur bulmak gibi olmalı. O yemeği istediğimden emin olsam afiyetle yerdim,yeriim. Bİr şeyi iyi yapıp yapamayacağımdan emin olmadığımdan çoğu şeye başlamıyorum bile . Oysa denemeden bilemem, nasıl bilebilirm ki? kafamın içindeki gibi optimum durumlar olmayacak dıarda ama hayat dışarıda akıp gidiyor kafamı ters yz edip hayata akıtmam lazım.Yavaş yavaş ama baya yavaş açılmaya başlıyorum. İlk adımlarımı atar gibi. Korkmuyorum.YO yo ben cesur bi kzım evet. daha cesur olmama lazım. belki o zaman cümlelerim daha farklı başlar , belki hiç başlamaz. kim bilir...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder